Popeye Village
Popeye Village
Op Malta is een dorpje te vinden dat is gebouwd als filmset voor de film Popeye. Het ging om een verfilming van een avontuur van het Elzie Segar bedachte stripfiguur die in 1929 voor het eerst op televisie verscheen. Het dorpje draagt tegenwoordig de niet al te originele naam Popeye Village. In de in 1980 gerealiseerde film heette het dorpje echter Sweet Haven. Popeye Village is gebouwd in Anchor Bay aan het eind van 1979. Het hout voor de twintig huisjes kwam met drie vrachtwagens uit Nederland en het materiaal voor de daken kwam uit Canada. Voor de ingang van de baai waaraan Sweet Haven ligt werd een 80 meter lange golfbreker gebouwd om het dorpje te beschermen tijdens de opnamen van de film. In totaal werkten er 165 mensen aan de bouw van het dorpje. Zij gebruikten 8 ton spijkers om de boel in elkaar te zetten en 10.000 liter verf om de huisjes te verven.
Het verhaallijn van de film verloopt ongeveer als volgt:
De vooral spinazie etende en aan z'n pijp sabbelende matroos Popeye komt in de film aan in het dorpje Sweet Haven. Hij komt daar om zijn vader te zoeken, die hem alleen liet toen hij nog klein was. In Sweet Haven ontmoet hij Olijfje. Samen met Olijfje ontfermt Popeye zich over vondeling Swee'Pea. De baby heeft een soort Cupido-effect op het stel. Olijfje is echter officieel verloofd met Bluto, een spierbundel die het voorzien heeft op het dorp Sweet Haven. Ook houdt Bluto de vader van Popeye vast in zijn boot. Samen met Wimpy; een hamburger etende man, en meer van zijn nieuwe vrienden gaat Popeye de strijd aan met Bluto. Popeye dankt zijn kracht aan het eten van spinazie. Natuurlijk wint Popeye de strijd en wint hij Olijfje daarmee voor zich. En passant maakt Popeye ook nog korte metten met andere vervelende figuren, zoals een deurwaarder en een bokskampioen. De film eindigt met een spreuk van Popeye: "I yam what I yam".
Popeye Village
Popeye wordt in de film gespeeld door Robin Williams, beter bekend in zijn latere rol als Mrs. Doubtfire. Ook speelde hij in verschrikkelijk veel andere films, waaronder vooral veel flauwe familiekomedies.
Popeye Village is te bezoeken. Hiervoor dient entree te worden betaald. Je vindt Popeye Village op ongeveer anderhalve kilometer ten westen van Mellieha. Het is niet met de bus te bereiken. Met een huurauto is het echter prima te doen. Het park is in de laatste jaren enigszins opgeknapt en er is een funpark voor kinderen ingericht. In de baai kan gezwommen worden. Als je in de buurt bent kun je wellicht even langs het dorpje rijden. Vooral wanneer je je interesseert in de filmwereld is een bezoek leuk. Zeker wanneer je de film gezien hebt is het leuk om even in het dorpje rond te lopen. De gebouwen zijn bijvoorbeeld zeer gedetailleerd gemaakt. Er bestaat de mogelijkheid om vanuit het dorpje en rondvaart te maken.
Bij de ingang van de jachthaven van de plaats Msida staat een ruim 100 jaar oude houten boot opgesteld. Dit schip met de naam Black Pearl speelde een rol in de de film en is momenteel in gebruik als restaurant.
Popeye Village heeft een eigen website. Deze Engelstalige website kun je bereiken door hier te klikken.
Overigens is Malta veel vaker het decor geweest van topproducties. Er werden zelfs delen van twee James Bond films op het eiland opgenomen; The Spy Who Loved Me (1977) en Never Say Never Again (1983). Andere bekende films die op het eiland werden opgenomen zijn: Gladiator (2000) – Acteur Oliver Reed zoop zich letterlijk dood tijdens de opnames van deze film –, U-571 (2000), The League of Extraordinary Gentlemen (2003) en Troy (2004). De meest recente grote films die op Malta werden opgenomen zijn Munich en The Da Vinci Code.
Op YouTube vonden we de eindscene van de film. Je kunt het hieronder bekijken.
