Caravaggio
The beheading of Saint John.
Michelangelo Merisi di Caravaggio is een Italiaanse schilder die werd geboren in Milaan op 25 september van het jaar 1571. Tijdens zijn leven schilderde hij voornamelijk in Rome, Napels, Malta en op Sicilië. Behalve door zijn uitmuntende schilderskunsten staat Caravaggio bekend als querulant die weinig op had met het gezag. Daarvan is echter weinig terug te vinden in zijn schilderswerk. Het was een schilder die weigerde te maken wat het publiek van hem verlangde. Hij was meer op zoek naar zuiverheid en oude waarden. In de 18 jaar dat hij als schilder actief was schilderde Caravaggio enorm veel schilderijen. Dit was nodig omdat in Italië in heel korte tijd heel veel grote kerken werden gebouwd. Deze moesten natuurlijk gevuld worden met schilderijen. Op Malta is hij vooral bekend geworden vanwege het schilderij The beheading of Saint John the Baptist (De onthoofding van Johannes de Doper), welke in de Sint John's Co-Kathedraal in Valletta te bewonderen is.
Geweld loopt als een rode draad voor het leven van Caravaggio. In de periode dat hij in Rome schilderde kreeg hij ruzie met Ranuccio Tomassoni, de leider van een gewapende groep. Nadat ze mei van het jaar 1606 samen een stukje geroeid hadden kregen ze tijdens een potje tennis ruzie met elkaar. Na afloop smeet Caravaggio Tomassoni op de grond en stak hij hem dood. Om te ontkomen aan zijn straf, dook hij een poosje onder om even later weer op te duiken in Napels. Van daaruit vertrok hij in het jaar 1607 naar Malta om in opdracht van de Maltezer ridders een altaarschilderij van Johannes de Doper te maken. In juli van het jaar 1608 werd hij tot ridder geslagen. Lang heeft hij daarvan niet mogen genieten. Naar aanleiding van een volgende vechtpartij werd hij aan het eind van datzelfde jaar uit de ridderorde gezet en gevangen genomen. Hij wist te ontsnappen en vertrok terug naar Napels. Ook hier raakte hij weer betrokken bij vechtpartijen. Veel mensen wilden hem dood hebben, maar vrienden in Rome gaven hem een vrijgeleide. Uiteindelijk stierf hij op 18 juli van het jaar 1610 aan koorts die hij letterlijk op het strand opliep bij aankomst in het Toscaanse plaatsje Porto Ercole. Na zijn dood verdween Caravaggio in de anonimiteit, totdat zijn werk in de tweede helft van de twintigste eeuw werd herontdekt.
Tijdens zijn leven was Caravaggio zeer invloedrijk. Zijn manier van schilderen was erg natuurgetrouw. Hij creëerde een religieus getint drama of theater op het doek en probeerde de hoofdrolspelers er op een zo natuurlijke mogelijk wijze in te plaatsen. Om dat te accentueren maakte hij gebruik van licht een schaduw, zodat de perfecte compositie ontstond.
Het schilderij 'De onthoofding van Johannes de Doper' is een prachtig stuk en volgens velen het beste schilderij dat in de gehele zeventiende eeuw gemaakt is. Het schilderij geeft een gebeurtenis beschreven in de Bijbel weer; de uiteindelijke onthoofding van Johannes de doper in het fort Machaerus. De reden voor de onthoofding lag nogal gecompliceerd. Johannes zat vast omdat hij Herodus Antipas berispt had, omdat die scheidde van zijn vrouw en een affaire had met Herodias, de vrouw van zijn broer. Op de verjaardag van Herodus danste de verleidelijke dochter van Herodias, Salomé voor Herodus en zijn gasten. Dit deed zij zo goed dat Herodus haar, toen hij eenmaal dronken was, alles beloofde wat zij maar wilde hebben. Salomé vroeg haar moeder Herodias om raad en die zei dat ze het hoofd van Johannes de Doper op een schaal moest eisen. En zo geschiedde. Op het schilderij staat een gespierde beul afgebeeld. Deze steekt met de ene hand zijn bebloede mes in het holster achter zijn rug en raapt met de andere hand het hoofd van Johannes de Doper aan de haren van de grond op. De zojuist onthoofde Johannes de Doper ligt met zijn handen op de rug gebonden, gekleed in een felrode mantel op de grond. De hoofdrolspelers in het tafereel staan er in een halve cirkel omheen. Een strenge cipier wijst gebiedend de schotel in de handen van een dienares aan waarop de beul het hoofd neer dient te leggen, terwijl een andere dienares vertwijfelt met de handen naar het hoofd grijpt. Op de achtergrond staat de gevangenis afgebeeld. Van achter een getralied raam kijken twee gevangenen verbijsterd toe naar hetgeen wellicht ook hun lot zal zijn.
'De onthoofding van Johannes de Doper' was het enige schilderij dat Caravaggio in zijn leven signeerde. Deskundigen denken dat hij daarmee aangaf zelf ook graag als martelaar te willen sterven.
In het jaar 1991 werd het schilderij beschadigd. Een geesteszieke maakte een twee meter lange inkerving onder in het schilderij. In het Italiaanse Florence werd opgeknapt en gerestaureerd. Nadat het in datzelfde jaar de Europese top in Florence opluisterde is het weer teruggebracht naar Valletta, waar het nu nog steeds hangt.
