Het verkeer

De verkeerssituatie op Malta is anders dan die we in Nederland en België gewend zijn. Op Malta rijdt men aan de linkerkant van de weg. Bovendien rijdt men er, zoals alle Zuid-Europeanen, met passie. Wie de verkeerssituatie voor de eerste keer aanschouwt, zal denken dat de verkeersdeelnemers - van motorrijders zonder helm tot oude mannen die in hun Alfa Romeo verkeerslichten negeren en nonchalant een arm uit het portier laten slingeren - massaal een doodwens hebben. Toch went het rijden over de wegen van Malta, ook voor mensen zonder doodwens, erg snel. Bovendien is een auto een ideale vervoermiddel om het eiland mee te verkennen.

Volgens de statistieken behoren de wegen van Malta tot de veiligste van Europa. In 2009 vielen in Malta 21 verkeersdoden. Dat zijn er 51 per miljoen inwoners. In Nederland en België vallen respectievelijk 44 en 89 verkeersdoden per miljoen inwoners. Het zullen vooral de relatief beperkte toegestane maximumsnelheid (50km/h binnen de bebouwde kom en 80km/h daarbuiten) en de beperkte afstanden die tijdens een rit worden afgelegd zijn, die het aantal verkeersdoden drukken. Dodelijke ongevallen waar in de Maltese pers over geschreven wordt, zijn over het algemeen zeer bruut en zijn opvallend vaak te wijten aan lomp gedrag in onoverzichtelijke situaties.

Maltezers willen nogal eens klagen over de deplorabele staat waarin het wegennet verkeert. Vooral waar het de secundaire wegen betreft, hebben ze daar gelijk in. Er lopen een aantal grote wegen over het eiland. Deze zijn redelijk begaanbaar, maar over het algemeen ook vrij druk. Vooral in de omgeving van Valletta is dat het geval. Doordat hier allerlei dorpen aaneengegroeid zijn, is een wirwar aan wegen ontstaan. Je waant je hier zonder problemen in een doolhof, vooral als je niet bekend bent met de plaatsnamen op de wegwijzers. Het is aan te raden zo veel mogelijk op de grote wegen te blijven. Wanneer je daarop in de goede windrichting rijdt, kom je meestal in de buurt van je bestemming aan. Om het westen van het eiland te bereiken (zoals Bugibba, Mellieha of de veerboot naar Gozo in Cirkewwa) kun je vanuit St. Julians het beste langs de noordelijke kustweg naar het westen rijden. Het zuidoosten (Marsaxlokk of Birzebugga) bereik je het makkelijkst via Luqa.

Vrijwel alle grote wegen komen uit in Valletta of in de omgeving daarvan. Bij het huren van een auto ontvang je meestal een wegenkaart van Malta en Gozo. Zorg dat jij, of je bijrijder, deze steeds bij de hand hebt, zodat je je een beetje kunt oriënteren op de wegen. Echt verdwalen zal je op het kleine eiland niet lukken, maar het scheelt een boel ergernis wanneer je direct naar je bestemming kunt rijden. Aan de mensen die van plan zijn hun TomTom mee op reis te nemen, geven we graag de tip mee dat Malta alleen is opgenomen op de nieuwere geheugenkaarten voor West-Europa. Het verdient de aanbeveling dit voor vertrek te controleren en eventueel de software te updaten.

Zoals gezegd rijdt men in Malta dus aan de linker zijde van de weg. Dit is voor de meeste mensen even wennen. Vooral het bepalen van de positie op de weg is vreemd. Je zit, als bestuurder, aan de rechter kant van de auto en moet er rekening mee houden dat links van je nog een halve auto zit. Je zult dus iets rechts van je normale positie op de weg moeten rijden. Vooral in nauwe straatjes is het vreemd om aan de rechter kant van de auto te zitten. Het inparkeren wordt er ook niet bepaald gemakkelijker op. En ook de versnellingspook zit aan de andere zijde van de bestuurder, waardoor je bij het schakelen telkens de nijging hebt in het portier te grijpen. Rotondes, waarvan er steeds meer worden aangelegd in Malta, worden met de klok mee genomen. Dergelijke zaken gaan tegen je intuïtie in en kosten wat tijd om te wennen.

De Maltezers rijden veelal een stuk sportiever dan wij hier in Nederland gewend zijn. Er wordt buiten de steden vrij hard gereden en ook in de steden lijken de automobilisten zich nauwelijks wat van de overige verkeersdeelnemers aan te trekken. Ook de onoverzichtelijke situaties dragen er aan bij dat het een rommeltje is. Toch letten de bestuurders meestal goed op. Men geeft voorrang waar dat moet en dat bevordert de verkeersdoorstroming behoorlijk. Wanneer er bijvoorbeeld een voetganger aanstalten maakt via een zebrapad over te steken, zullen de Maltezers altijd stoppen. Richting aangeven bij het afslaan vinden veel Maltezers dan weer niet de moeite waard.

Wanneer je in je huurautootje het eiland wilt verkennen, zul je moeten proberen te rijden zoals de Maltezers doen. Dat gaat vrijwel vanzelf. Je rijdt gewoon met de stroom mee in de richting die je op wilt. Bumperklevers zie je er nauwelijks. Wel wordt er vaak op levensgevaarlijke plaatsen ingehaald. Hieraan kun je het beste niet meedoen. Mocht je achter een langzame verkeersdeelnemer zitten dan geeft deze meestal een signaal wanneer je er voorbij kunt. Het is aan te raden een klein autootje te huren. Hierin kun je het verkeer vaak veel beter volgen. Een grote auto is vaak niet noodzakelijk, vanwege de geringe afstanden die er op de eilanden kunnen worden afgelegd. Bovendien zijn de huurkosten en de kosten bij eventuele schade veel lager wanneer je voor een kleine auto kiest. De Peugeot 107, Citroën C1 en Toyota Aygo zijn prima auto's om de eilanden mee te verkennen.

Het Maltese wagenpark doet nogal aftands aan. De meeste van de Maltese auto's lopen regelmatig blikschade op. Heel erg vinden de Maltezers dat meestal niet. Zij bezitten vaak namelijk twee verschillende auto's. Eentje voor doordeweeks en eentje voor op de zondag. Alleen op de auto waarmee ze zondags naar de kerk gaan zijn ze zuinig. Dit zijn vaak vrij luxe auto's, waarmee men graag pronkt. Er wordt op zondagen over het algemeen dan ook een stuk rustiger gereden. De ruim 400.000 bewoners van Malta beschikken gezamenlijk over 310.400 auto's (oktober 2011). Voor onderhoud zijn automobilisten veelal afhankelijk van morsige garagebedrijfjes.

Maltezers willen nogal eens met een slok op achter het stuur kruipen. Doe daar onder geen beding aan mee. De controles op de eilanden worden steeds strenger. Als je betrapt wordt zit je met een groot probleem, want je hebt dan een misdrijf begaan. Als je een ongeluk veroorzaakt, wanneer je dronken bent, is er geen enkele verzekeraar die je schade vergoedt. De limieten, waarbij alcoholgebruik in het verkeer strafbaar is, liggen wel hoger dan in Nederland. De grens ligt bij 0,9‰ of 396 µg/l.

Het parkeren op Malta is verschrikkelijk. Er zijn in de steden veel te weinig parkeerplaatsen voor veel te veel auto's. Vooral in Sliema en St. Julians kun je je auto zelden kwijt. In andere steden bouwt men inmiddels parkeergarages, die ook niet over voldoende parkeerplaatsen beschikken. Wanneer je een bezoek aan een plaats in de buurt van Valletta wilt brengen, kun je het beste gewoon met de bus gaan. Dit scheelt een boel parkeerfrustraties.

Inmiddels staan er ook verkeerslichten op Malta. Het zijn er echter niet zo veel. Toen een jaar of 15 geleden het eerste verkeerslicht werd geplaatst, vlakbij het centrum van Valletta, wisten de bewoners niet wat ze ermee aan moesten. Het werd een soort attractie voor de bewoners van de stad. Tegenwoordig zijn de verkeerslichten wat meer ingeburgerd. De mensen begrijpen tegenwoordig in ieder geval allemaal waar de lichten in de palen voor dienen.

Voor de exacte verkeersregels op Malta verwijzen we je door naar de Engelstalige overheidssite waarop de verkeersregels worden uitgelegd. Je kunt daar komen door hier te klikken.



Google